Zingen tegen de macht: het geweten van het Franse chanson
- Nieuws
- Zingen tegen de macht: het geweten van het Franse chanson
Wie denkt dat het Franse chanson alleen over l'amour gaat, heeft nooit goed geluisterd. Achter de accordeons en de rode wijn schuilt een eeuwenoude traditie van protest, provocatie en verzet.
Om deze inhoud te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.
Ni Dieu ni maître
Léo Ferré zong in 1969 een ode aan Les Anarchistes, en Renaud nam de fakkel over met zijn kogelvrije spot op de burgerlijke Franse samenleving. Geen heilige huisjes, geen genade.
De geëngageerden
Jean Ferrat bezong in La Montagne de leegloop van het platteland, en durfde met Nuit et brouillard als een van de eersten de deportaties te bezingen. En Julien Clerc zong in 1980 L'assassin assassiné tegen de doodstraf. Een jaar later schafte Frankrijk die af.
Om deze inhoud te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.
De folkzanger met een boodschap
Hugues Aufray bracht in 1965 met Aufray chante Dylan de protestsongs van Bob Dylan naar het Franse publiek. Met Les Crayons de couleur maakte hij een eenvoudig, ontwapenend pleidooi tegen racisme: alle kleuren horen erbij.
Taboes doorbreken
In 1972 bracht Charles Aznavour Comme ils disent, het portret van een homoseksuele man, in een tijd dat dat nog strafbaar leek. Moedig, zeker als je bedenkt dat zijn grote voorbeeld Charles Trenet zelf homo was en daar zwaar voor boette.
En dan: de dwarsligger
Jacques Dutronc deed het omgekeerde. In Et moi, et moi, et moi haalt hij zijn schouders op over de wereldproblemen, en in L'opportuniste waait hij met alle winden mee. Désengagement als kunstvorm, en stiekem net zo politiek.
Om deze inhoud te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.
Oorlog en vrede
Van Le Chant des partisans uit het verzet tot Le Déserteur van Boris Vian. En wie herinnert zich niet de kinderstemmen van Les Poppys met Non, non, rien n'a changé? In 2002 vonden Renaud en onze eigen Axelle Red elkaar in Manhattan-Kaboul: twee slachtoffers, twee werelden, één gedeelde pijn.
En nu?
De traditie leeft. Stromae zingt over depressie en eenzaamheid, Angèle rekent af met seksisme in Balance ton quoi, Suzane neemt straatintimidatie op de korrel, Christine and the Queens bevraagt gender, en Grand Corps Malade slamt over de banlieue. Het geweten van het chanson is springlevend.
Zaterdag in het zonnetje
En de man die ooit zong wat hij zou doen als hij president was? Gérard Lenorman staat zaterdag centraal in FM op 5. Om 11:30 op NPO Radio 5, mesdames et messieurs, votez Lenorman!
FM op 5
Presentatie: Felix Meurders
Zaterdag 10:00-12:00
