Zoals Catherine Ringer had Frankrijk nog nooit een artieste gehoord

Ringer werd in 1957 geboren in Suresnes, bij Parijs. Haar moeder was architecte. Vader een Pools-Joodse schilder. Hij overleefde vijf jaar gevangenschap in negen concentratiekampen, waaronder Auschwitz. Die geschiedenis klinkt later door in haar muziek.

De kleine trein

Le Petit Train klinkt als een vrolijk tuffend treintje — maar het gaat over de treinen die Joden naar de vernietigingskampen brachten. Ringer ging op haar vijftiende van school en koos voor de kunst. Ze danste, acteerde en zong. In 1979 ontmoette ze gitarist Fred Chichin. Het klikte Samen werden ze Les Rita Mitsouko.  Op het album Système D kregen ze gezelschap van Iggy Pop. Gedrieën brachten ze My Love Is Bad:

Leve de liefde

Fred Chichin en Catherine Ringer waren bijna dertig jaar artistieke én levenspartners. Ze kregen drie kinderen. In 2007 overleed Fred aan kanker, 53 jaar oud,. Catherine bleef zingen. Eerst met de muziek van Les Rita Mitsouko, daarna onder haar eigen naam. In 2011 verscheen haar eerste echte soloalbum, Ring n' Roll met daarop Vive L’Amour:

Vreugde

In februari van dit jaar stond ze nog in Parijs met L'Érotisme de vivre, de Erotiek van leven, waarin ze gedichten van de beroemde Franse dichteres Alice Mendelson voordroeg.

Ze zei hierover: 'Pour bien vieillir il faut avoir le vice de la joie': Om gezond oud te worden moet je de ondeugd van vreugde bezitten. Het was Catherine Ringer's leitmotiv.

Maandag overleed ze in Parijs aan een agressieve vorm van kanker. Voor velen onverwacht, bijna niemand was op de hoogte van haar ziekte.

En dan blijft er nog één lied over: Marcia Baila, Marcia, dans! Ringer's  grote doorbraak — maar eigenlijk al een afscheid. Marcia Baïla schreef ze ooit voor haar vriendin Marcia Moretto, die in 1983 op 37-jarige leeftijd aan kanker overleed. Een lied over de dood waarop heel Frankrijk ging dansen.