C'est en septembre – Een Amerikaans chanson
- Nieuws
- C'est en septembre – Een Amerikaans chanson
C'est en septembre is een van de meest geliefde chansons van Gilbert Bécaud. Maar het pikante verhaal erachter kennen veel mensen niet: dit Franse chanson is eigenlijk voor een groot deel... Amerikaans.
Om deze inhoud te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.
Beluister zaterdag rond 11:30 in FM op 5 de ode van Paul Boerboom.
Van de Provence naar Brooklyn en terug
Het begint eigenlijk al jaren eerder, zonder dat Neil Diamond het doorheeft. Als tiener is hij dol op "Let It Be Me" van The Everly Brothers — niet wetend dat dat een cover is van Bécauds Franse chanson "Je t'appartiens" uit 1955. Als hij later de naam Gilbert Bécaud in de credits ziet staan, blijft die hangen. In 1978 komen de twee dan echt samen: Bécaud, de Franse "Monsieur 100.000 Volt", en Diamond, de Amerikaanse balladenkoning. Samen componeren ze een melodie, en ieder schrijft er zijn eigen tekst op, in zijn eigen taal en met zijn eigen verhaal.
Bécaud maakt er C'est en septembre van: een ode aan zijn geliefde Provence, aan het moment dat de toeristen vertrekken en hij zijn "chez-soi" aan de Middellandse Zee weer voor zichzelf heeft. Diamond schrijft op diezelfde melodie September Morn, dat een jaar later verschijnt: geen ode aan een streek, maar aan twee geliefden die elkaar na jaren weer terugvinden en zich die ene ochtend in september herinneren.
Twee totaal verschillende liedjes dus, op precies dezelfde noten. Het bevalt de heren zo goed dat Diamond, bezig met de soundtrack van zijn film The Jazz Singer (1980), Bécaud actief opzoekt voor meer. Samen schrijven ze uiteindelijk vijf nummers voor die film. Een daarvan begint als pure grap: ze noemen het "Scotch on the Rocks", een luchtig nummer op een reggaeritme, geïnspireerd op Bécauds voorliefde voor whisky. Gaandeweg wordt het serieuzer en melancholischer — en zo wordt het uiteindelijk Love on the Rocks, een van Diamonds grootste hits.
De samenwerking duurt niet lang, maar is opvallend productief. Ook Bécaud plukt er zelf de vruchten van: in 1982 scoort hij met "Désirée" weer een eigen hit in Frankrijk.
Om deze inhoud te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.
De boodschap
Waar Diamonds versie draait om romantiek en herkenning, gaat Bécauds chanson over iets stillers: loslaten en thuiskomen. September is voor hem geen einde, maar een soort bevrijding. De zeilboten worden weer gestald, de laatste Nederlandse badgasten en seizoenwerkers keren terug naar hun echte leven — het jaar draait weer door.
Een chanson dus dat klinkt als de ziel van de Provence, maar geboren is uit een Frans-Amerikaanse vriendschap.
