Rob Kemps brengt eerbetoon aan Jacques Brel in zijn theatershow
- Fragmenten
- Rob Kemps brengt eerbetoon aan Jacques Brel in zijn theatershow
Rob Kemps staat weer met een eigen show in het theater! In ‘Laat me niet alleen’ neemt Rob je mee de wereld over, in de voetsporen van Jacques Brel. Een persoonlijk verhaal over liefde, vriendschap en afscheid.
Zeventig shows, door het hele land. Het is de opvolger van 'Hemel op Aarde', zijn debuut. "Ik ben twee jaar geleden erin gerold. Ik had al het gelijknamige boek geschreven, dat werd een bestseller. Toen bedacht ik of het leuk zou zijn om de verhalen in het theater te vertellen. Uiteindelijk hingen de mensen aan mijn lippen, dit bleek het leukste wat ik ooit heb gedaan. Verhalen vertellen is zo mooi!"
In zijn eerste show nam hij het publiek mee naar Père-Lachaise, de beroemdste begraafplaats van Frankrijk. "Ik de show stel ik mijzelf de vraag: 'Wat doet een jonge gast elke dag op een begraafplaats"? Daar ben ik over na gaan denken, en dat werd de voorstelling. Voor deze nieuwe voorstelling stel ik weer een persoonlijke vraag: "Hoe komt een jonge uit Best, die thuis is opgegroeid met Henk Wijngaard en Corrie Konings, nu uit bij Jacques Brel? Dat is de insteek van deze tweede voorstelling".
"Ik ben in eerste instantie Frans gaan leren in Parijs, om de teksten van Brel beter te begrijpen. Ik hoorde dat het mooi was, maar ik wilde graag weten waar het echt over gaat. In Parijs stapte ik als 24-jarige in de voetsporen van Brel. Het verhaal uit de show vertel ik uit mijn hart. Ik heb geleerd: als het uit je hart komt, als het puur is, kan het niet mis gaan".
" De rode draad is het leven van Vlaming Jacques Brel. Tussendoor zit het jongetje uit Best en zijn liefde voor deze chanson. Afgelopen zomer heb ik zijn graf bezocht. Mijn reis naar zijn graf en het leven van Brel. Maar ook over moeder, zij werd vlak voordat ik vertrok naar Hiva Oa om het graf van Brel te bezoeken, opgenomen in een hospice. Ze zei toen tegen mij: ga! En we spraken af dat we elkaar na de reis weer zouden zien. Toen ik terugkwam leefde ze nog, maar ook de emoties voor mijn moeder komt terug in de voorstelling".
