Naar homepage
Groot Nieuws

21 januari: Jezus' afscheidsgebed
EO

  1. Nieuwschevron right
  2. 21 januari: Jezus' afscheidsgebed

Muziek rond het thema van de meditatie, naar aanleiding van Johannes 17: 9 t/m 11 en 20 en 21, verzorgd door ds. Piet Vroegindeweij van de Hervormde Gemeente in Lexmond.

Groot Nieuws

Muziekgegevens

1) Gij zult opstaan, ons beschermen, Ps. 102:7

2) De kracht van Uw liefde, Opw. 488

3) Here Jezus, om Uw woord, LvdK Gez. 328

4) Vader, hoor ons bidden, geen bundel

5) U maakt ons één, Opw. 194

6) Zo vriendelijk en veilig als het licht, ELB 242

7) Leid mij Heer, o machtig Heiland, Opw. 27

8) Breng ons samen, geen bundel

9) Welzalig zijn d’ oprechten van gemoed, Ps. 119:1, 53 en 83

10)Gebed om hulp, geen bundel

11)Ruis, o godsstroom der genade, JdH 1

12)De Here is mijn Herder, Opw. 121

Meditatietekst

Ik lees met u een paar verzen uit Johannes 17. Vers 9 t/m 11 en 20 en 21.

9Ik ​bid​ voor hen. Ik ​bid​ niet voor de wereld, maar voor hen die U Mij gegeven hebt, want zij zijn van U.

10En al wat van Mij is, is van U, en wat van U is, is van Mij; en Ik ben in hen verheerlijkt.

11En Ik ben niet meer in de wereld, maar dezen zijn in de wereld, en Ik kom naar U toe. ​Heilige​ Vader, bewaar hen die U Mij gegeven hebt in Uw Naam, opdat zij één zullen zijn zoals Wij.

(…)

20En Ik ​bid​ niet alleen voor dezen, maar ook voor hen die door hun woord in Mij zullen geloven,

21opdat zij allen één zullen zijn, zoals U, Vader, in Mij, en Ik in U, dat ook zij in Ons één zullen zijn, opdat de wereld zal geloven dat U Mij gezonden hebt.


Thema: Jezus’ afscheidsgebed

We horen een paar woorden uit het gebed van Jezus. De evangelisten melden geregeld dát Jezus bad. ’s Morgens heel vroeg. Of ’s avonds na een drukke dag. Maar bijna niet wát Hij dan bad. Johannes 17 is een uitzondering. Johannes beschrijft het laatste gebed. Heel bewust spreekt Jezus in het bijzijn van zijn volgelingen dit afscheidsgebed uit. Opdat zij het zullen horen. En wij luisteren mee.
Het is een indrukwekkend moment. Voor het laatst heeft Jezus het Pascha met zijn discipelen gevierd. En heeft ondertussen al veel afscheidswoorden al tegen hen gezegd. Joh. 13 t/m 16 staan er vol van.
En de laatste woorden voor Hij gevangen wordt genomen, klinken in dit gebed.

Waarin Hij hen aan Zijn Vader toevertrouwt.
Bidt om bewaring.
Bidt om eenheid.

Aan het begin van de internationale Week van Gebed klinkt dit gebed als een testament van het Lam van God, van de Koning van de Kerk.

Een testament. Zo klinken de woorden. In de eerste verzen gaat het over Zijn eigen levensopdracht. Vader, “Ik heb het werk volbracht dat U Mij gegeven hebt om te doen.” (vs. 4). Ik heb Uw heerlijkheid geopenbaard in de wereld. Dat U een God bent van genade en waarheid. Van goedertierenheid en trouw. En deze volgelingen hebben U geloofd. Hebben erkend dat U Mij hiertoe gezonden heb.
Ik heb het werk volbracht om hen te bewaren. Ik ben hen voorgegaan in het leven met U. Recht door zee. Welke machten zich ook openbaarden. Welke stormen en verleidingen zich ook aan Mij en hen opdrongen. Ook al haakten velen af. Zij zijn ervan overtuigd: naar Wie moeten we anders. In Mij zijn de woorden van het Eeuwige leven. Uw Woorden, hemelse Vader.

Maar nog even. Nog geen hele dag meer. En dan zal ik in het openbaar uitroepen Het is volbracht. Dan is het Offer gebracht dat de zonden van de wereld wegneemt. Waartoe Johannes de Doper Mij al had aangewezen als het Lam van God.
Dan heb Ik als de goede Herder mijn leven gegeven voor de schapen. En tot nu toe heeft niemand ze uit Mijn hand kunnen rukken. Heb Ik hen bewaard.
Behalve die ene, de zoon van het verderf. Die niet wílde dat Ik hem bewaarde. Die ervoor koos Mij een hak te zetten.
Het probleem was niet dat ik het niet kón. Maar dat hij het niet wílde.
Maar ieder die wilde. Die ten diepste door U aan Mij gegeven was. Die heb ik tot nu toe bewaard.
En nu kom Ik naar U, Vader.
En zeg het nu in hun bijzijn: bewaar hen in Uw Naam.
Bewaar hen in het besef van Uw werkelijkheid.
Dat U als de Levende hen ziet en kent. En zij in Uw handen gegraveerd zijn.
Bewaar hen dat zij zien dat Ik naar U toe kom. In de weg van de vernedering. Dat zij het kruis zullen zien als het begin van de verhoging. Hoe tegenstrijdig het ook klinkt. Al lijkt het over en uit.
Dat ís het niet. Het is een overwinning van het Licht op de Duisternis. Van Gods heerlijkheid op de diepste machten van zonde, kwaad en dood.

En dat zij, gedragen door dit gebed, hun eigen weg met U zullen gaan. In de wereld die U de eer niet geeft. Die Zich verzet tegen Uw vrede en gerechtigheid. Ter wille van eigen eer en eigen belang.
Ik bid dat zij ook, door de blijdschap en vrede in U, hun kruis vrolijk zullen dragen. Zullen leven van de hoop.

En de Heiland moet nog iets van het hart. Als Hij weg is, zullen ze elkaar weten vast te houden? Zullen ze de eenheid bewaren? De eenheid in Hem?
Zal deze generatie dat redden?
Zal het de generaties daarna blijven?
Jezus bidt niet alleen voor de groep om Hem heen.
Hij bidt ook voor hen die door hun woord in Hem zullen geloven.
Voor de kerk in de komende eeuwen.
Dat zij ook in de Vader en de Zoon één zullen zijn.
En vanuit dat gebed bidden we mee. Deze week.
Met schaamte. Omdat die eenheid in Hem zo onder druk staat.
Omdat Zijn lichaam zo verscheurd is. En het maar doorgaat.
Met als gevolg dat Gods Naam wordt onteerd.
En we het heil van de kerk en van de wereld in de weg staan.
Een gebrek aan eenheid met elkaar.
Zou het komen door een gebrek aan verbondenheid met de Vader en de Zoon?
Ik denk dat dit een belangrijke oorzaak ervan is.
In ieder geval is dat wel de bron van de eenheid.
Daarom is samen bidden ook het belangrijkste. Dan word je samen eerlijk voor God.
En naast schaamte is er ook verlangen. Het verlangen van de Heiland zelf.Vader, geef dat Uw kerk in U haar eenheid zal zoeken. Beter gezegd: zal ontdekken.

Laat deze week van gebed een krachtige stimulans zijn.
Om allereerst de verbondenheid met de Vader en de Zoon te zoeken.
Persoonlijk en met elkaar.
En zo met Jezus mee te bidden.

Tenslotte, als u de zorg van de Heiland herkent. Om hen los te laten die u lief zijn. Omdat u weet dat het moment van afscheid nemen komt. En u er niet meer voor hen kunt zijn.
Bid ook dan met uw Heiland mee: “Vader, bewaar hen in Uw Naam.
Laat de eenheid in U er zijn en blijven. Om samen U te verheerlijken.”
Amen.