Vervolg: Erik en Maurice zochten jeugdvriend Rien Hoogland

Het verhaal (2022)
Het is 1977 als de enigszins bedeesde mavo-leerling Erik in een klaslokaal in Driebergen plaatsneemt naast de excentrieke, langharige rocker Rien Hoogland. Een wijze beslissing, want Rien leert de jonge Erik in sneltreinvaart de fijne kneepjes van de ongebaande paden. “Door Rien kwam ik in aanraking met hardrock, bier en concerten. Met lang haar, leren jassen en cowboylaarzen. Om kort te zijn: ik zou niet de persoon zijn die ik nu ben zonder Rien”.

En nu zoekt Erik naar deze indrukwekkende Rien. Wel doen er verhalen de ronde: over Rien die druiven plukt in Frankrijk, die later in Amsterdam woont en een kind heeft. Erik ontmoet later nog eens de zus van Rien, Anita. Rien zelf is geboren in 1962, en Erik beseft nu pas de invloed die Rien op hem had: “Ik droom nog weleens over Rien. Ik wil graag weten wat er van hem geworden is”.

Aanknopingspunten:
* Rien Hoogland
* geboren rond 1962
* deed de mavo op De Breul in Driebergen-Zeist eind jaren 70
* later heeft hij ook nog de havo gedaan
* hij zat altijd op de een-na-achterste schoolbank aan de linkerkant van de klas
* Rien hield van rockmuziek
* woonde destijds in Den Dolder 
* indertijd had hij een vriendin Vera uit Den Dolder

Tijdens de uitzending (2022)
De telefoon blijft rinkelen tijdens de uitzending, maar Rien meldt zich nog niet. Er gaat mogelijk wel een spoor naar zijn zus Anita in Den Dolder. Gelukkig staat Rien al snel na de uitzending  op onze voicemail! Hij heet nu Ies en hij heeft geen rood haar meer, maar is kaal! Speciaal voor Erik komt hij aan de lijn. “Rien, echt waar?! Na al die jaren?!” Beluister het fragment hieronder voor het vrolijke gesprek tussen de twee vrienden.

Reactie op het verhaal (2026)
Vier jaar later komt er op de redactie een zoektocht binnen naar Rien Hoogland. Nou, die naam kennen we nog wel! Maurice schrijft ons: “Ik was al een tijd op zoek naar mijn oude vriend Rien Hoogland en toen kwam ik hem plots tegen op de site van Adres Onbekend! Ik las het artikel, beluisterde het fragment en wist meteen dat dit om dezelfde jongen moest gaan!" Maurice heeft, net als Erik, goede herinneringen aan Rien. “We maakten van alles mee, je kan het zo gek niet opnoemen. Ik zie hem nog steeds voor me, we tennisten vaak samen. In 1988 zag ik hem voor het laatst op een reünie, hij was niks veranderd. Het bleef de wilde jongen die hij altijd was geweest. Ik heb hem altijd bewonderd, omdat hij zo vrij was in zijn doen en laten. Hij bedacht dingen waarvan ik me afvroeg hoe je daar ooit op kon komen.” Maurice hoopt Rien nog eens te kunnen spreken. “Ik ben benieuwd hoe het met hem is. Is hij nog zoals toen? We hebben veel meegemaakt samen, ik hoop dat we daar nog eens op kunnen terugblikken!" 

Tijdens de uitzending (2026)
Deze zoektocht is natuurlijk een makkie! Rien heeft nog altijd hetzelfde telefoonnummer als vier jaar geleden. We zoeken weer contact met hem en hij weet nog goed wie Maurice is. “Je hebt wel de baard in de keel gekregen, Maurice. We gaan weer eens afspreken, maar dan moet je wel dat spel meenemen dat we toen altijd samen deden!” Beluister het fragment hieronder voor het hele verhaal en het gesprek tussen Maurice en Rien.