Vervolg: Howard zocht kinderen uit tehuis mevrouw Kampman

Vervolg (januari 2026)
Tijdens de uitzending krijgt Howard een bijzondere verrassing om het nieuwe jaar mee te beginnen. Naast Arnold meldt zich namelijk nóg iemand uit het tehuis van mevrouw Kampman: Florence Gerritsen is speciaal voor Howard naar de studio gekomen. Dat ontroert Howard: “We hebben zes jaar lang als broertje en zusje samengeleefd en nu zien we elkaar meer dan vijftig jaar later weer…” Daarnaast blijkt Florence een oude bekende te zijn, want in 2012 was ze ook al bij ons in de studio om familie van haar vader te zoeken. Destijds vond ze haar halfbroer Ger, met wie ze nog altijd goed contact heeft. Ook dit verhaal halen we terug in het fragment hieronder.

Terugblik (december 2025)
In de allerlaatste uitzending van 2025 blikken we terug op de mooiste verhalen van het afgelopen jaar. We spreken met Howard, die zocht naar kinderen met wie hij samen in het tehuis van mevrouw Kampman heeft gewoond. Beluister het fragment hieronder om te horen wat hij ons nu te vertellen heeft!

Tijdens de uitzending (februari 2025)
We hebben een hele lijst met namen en uiteindelijk lukt het om twee van de kinderen te traceren! Arnold van de Ven komt zelfs naar de studio om Howard te verrassen. De twee mannen vliegen elkaar in de armen: "Wat fijn dat je de moeite hebt genomen om hier naartoe te komen!" Op de valreep krijgen we ook contact met John Gordon, die Howard en Arnold na de uitzending mogen bellen. De lijnen blijven open voor alle andere kinderen die tussen 1967 en 1971 in het tehuis woonden: 0800 3030300 of zoeken@adresonbekend.nl. Beluister het fragment hieronder. 

Het verhaal
In juni 1967 komt Howard als zesjarig jongetje terecht in een gezinsvervangend tehuis in Nijmegen. Hier woont hij samen met een groep leeftijdsgenoten. "Sommigen van die groep kan ik mij nog goed herinneren: Arnold van der Ven, Tony Abels, Miriam Geurts, Florence Gerritsen, Johnny Gordon, Jolanda Post... We woonden allemaal in het huis van Corrie Kampman, gewoon een rijtjeshuis in Nijmegen. Boven waren er drie slaapkamers en een zolderkamer. Later heeft mevrouw Kampman het huis ernaast erbij gehuurd, zodat er meer ruimte was. Wij waren kinderen met verschillende achtergronden en problemen, maar haar eigen kinderen groeiden ook in dit systeem op. Ik ben zelf na vijf jaar terug naar huis gegaan en het tehuis heeft daarna nog een paar jaar bestaan voordat het sloot."

Howard heeft nog levendige herinneringen aan mevrouw Kampman. "Ze was een ontzettend lieve vrouw, een oud-verpleegkundige, en ze had een groot hart voor kinderen. Ik heb nog lang contact met haar gehad. Ze was zorgzaam en tegelijkertijd streng, maar nooit vervelend. Ik voelde me door haar gezien. Ook was ze verknocht aan de kinderen. We gingen zelfs samen op vakantie naar een camping bij Heumensoord, vijftien kilometer verderop. Het voelde als een groot gezin en ik heb niets dan lof voor hoe ze dat heeft gedaan.”

Nu wil hij graag verhalen uitwisselen met de andere kinderen uit het tehuis. "Ik ben heel erg benieuwd hoe de anderen deze periode hebben ervaren en welke herinneringen zij hier aan hebben overgehouden. Ik zou heel graag met hun weer in contact komen."

Aanknopingspunten:
* kinderen uit gezinsvervangend tehuis in Nijmegen tussen 1967 en 1971
* het tehuis was van Corrie Kampman (meisjesnaam Bras)
* in de zomer gingen zij vaak naar een camping in Heumensoord

De nog niet gevonden kinderen die ook in het tehuis zaten waren:
* Tony Abels (uit Sint Anthonis)
* Miriam Geurts
* Jolanda Post 
* Arthur 
* Sabine (uit België)