Goud waard! De weekpreek van Gert van den Bos



Een combinatie van de Olympische Spelen en een tekst uit Prediker!

Het wordt stil, ijzig stil. Doodstil, vlak voordat het schot knalt. Dan wordt er driftig gekrabt, geslagen tot je diep zit en je slagen langer worden. Bij de eerste bocht worden ze versmald tot een pootje over, maar eenmaal uit de bocht gekomen pakken je slagen weer breder uit. Blijf je tijdens deze race ongeslagen? Nu nog het klappen van de schaats, straks het publiek? Of wordt het boe-geroep? Je kan op papier de beste zijn, maar je moet het dan nu wel doen. Voor nu sta jij er dus even helemaal alleen voor.

De Olympische spelen zijn weer begonnen en een oud olympische sporter vertelde eens dat topsport behoorlijk eenzaam kan zijn. Keihard trainen, soms in het buitenland verstoken van je familie en vrienden. Dat is pas stil, ijzig stil.Bij succes wordt je behangen met gouden plak en lintje, maar je gespierde lichaam kan de eenzaamheid tot in je botten gevoeld hebben.

Is er bij succes, maar ook als je onderuit gaat, een stootkussen die je klap opvangt? Een vangnet dat we allemaal zo hard nodig hebben? Want stel dat je valt, een scheve schaats rijdt of achter adem en dus achteropraakt.

Of je raakt verslaafd aan drugs, alcohol, het verzamelen van spullen of wat dan ook. En verslaving & eenzaamheid gaan vaak hand in hand. Net zoals diversiteit & eenzaamheid. Mensen kunnen zo van elkaar verschillen qua cultuur, beleving of gedrag, dat verbondenheid onderuit gaat en eenzaamheid alleen de eindstreep haalt.

Eenzaamheid is niet alleen minder fijn, gezellig of rijk. Je mist iets heel essentieels.
Aristoteles zei: ‘Om gelukkig te worden, heeft een mens voortreffelijke vrienden nodig.’

Jules Deelder zei: ‘De omgeving van de mens is de medemens.’
Prediker zegt:

’Je kunt maar beter met z’n tweeën zijn dan alleen.Want samen bereik je meer dan in je eentje. 10 Als één van beiden valt, dan helpt de ander hem weer overeind. Maar als je alleen bent, kan niemand je weer overeind helpen.’ Prediker4:9,10


Zo waar! En het gave is dat als de Bijbel iets zegt, het geen losse flodder is of een schot in de lucht. Het beschrijft iets wat echt realiteit kan zijn. Eigenlijk roept het jou en mij op dat vangnet of stootkussen te zijn. Want je hebt die coach nodig die in je gelooft en je oppept. Een team waarbij ieder met zijn talent bijdraagt aan welke trofee dan ook. Én een thuis, de plek waar je met of zonder gouden plak welkom bent. Vrienden,maar ook ouders die wat er ook gebeurt, door het dolle heen zijn over wie jij bent. Zag je ze vanmiddag, de juichende ouders van Carlijn Achtereekte?

Sport verbroedert. Zelfs Noord- en Zuid-Korea, in ieder geval voor wat het nu waard is. Dat vuur moet blijven branden. Verbroeder met die verslaafde, die scheve schaatser, buikschuiver, winnaar of verliezer, hoofddoekdrager…. vang elkaar op.
Misschien begeef je je op glad ijs, maar ‘t is GOUD waard!



EO Live

Yvonne Sprunken

10 februari 2018


Deel uitzending